مقیاس قدرت در رابطه جنسی (SRP)

این پرسشنامه الگوی کنترل و سهم تصمیم‌گیری را در رابطهٔ فعلی وصف می‌کند. نمره، سلامت روان را اندازه نمی‌گیرد و خوب یا بد بودن رابطه را اعلام نمی‌کند. فایده‌اش این است که پاسخ‌های پراکنده را در دو بخش قابل خواندن کنار هم می‌گذارد تا ببینید سهم شما کجا بیشتر و کجا کمتر گزارش شده است.

مقیاس قدرت در رابطهٔ جنسی را جولی پولویتز، استیون گورتماکر و ویلیام دی‌جونگ در سال ۲۰۰۰ ساختند تا قدرت پاسخ‌دهنده را در رابطهٔ جنسی بسنجند. بازه‌های نمرهٔ کل از پیشنهاد غربالگری سال ۲۰۰۲ است. گزارش همایشی سلیمی طارمی و مرقاتی‌خویی در سال ۱۳۹۷ این سازه را در نمونه‌ای ایرانی بررسی کرده، اما جمله‌های همین فرم ترجمهٔ وفادار متن انگلیسی است، چون متن فارسی منتشرشده در دسترس بازسازی نبود.

هدف ابزار، افزایش دیدن الگوی خودتان است: استقلال در برابر جمله‌های محدودیت، و سهم شما در تصمیم‌های مشترک. قرار نیست از روی نمره راه ماندن یا جدا شدن را انتخاب کنید. اگر جایی ترس هست، هدف فوری امنیت شماست نه برابر کردن سریع تصمیم‌ها.

پرسشنامه دو بخش دارد. «کنترل رابطه» پانزده گویه است و میزان موافقت شما را با جمله‌های محدودیت، فشار یا واکنش تند می‌سنجد. «غلبه در تصمیم‌گیری» هشت گویه است و می‌پرسد سهم نظر در تصمیم‌های مشترک معمولاً با کیست. نمرهٔ هر بخش یک میانگین است. نمرهٔ کل، میانگین هم‌وزن همان دو میانگین است و بین ۱ و ۴ قرار می‌گیرد. نمرهٔ بالاتر یعنی قدرت بیشتر پاسخ‌دهنده در همین پاسخ‌ها. دو بخش را می‌توان جدا خواند، چون همیشه هم‌جهت نیستند.

پاسخ درست یا غلط ندارد. گزینه‌ای را بزنید که الگوی معمول این رابطه را بهتر وصف می‌کند، نه بهترین روز و نه بدترین روز را. اگر بین دو گزینه مردد ماندید، همان را انتخاب کنید که این هفته‌ها بیشتر تکرار شده است. لازم نیست پاسخ را برای کسی توضیح دهید.

نمرهٔ بالاتر یعنی در پاسخ‌ها سهم بیشتری از قدرت رابطه برای شما دیده شده است. برای نمرهٔ کل، سه بازه از پیشنهاد غربالگری پولرویتز و همکاران در سال ۲۰۰۲ است: پایین‌تر از ۲٫۴۳، از ۲٫۴۳ تا ۲٫۸۲، و بالاتر از ۲٫۸۲. این خط‌ها برچسب بالینی نیستند. برای کنترل رابطه و غلبه در تصمیم‌گیری برش منتشرشده‌ای وجود ندارد و بازه‌های ۱ تا ۲، ۲٫۰۱ تا ۳، و ۳٫۰۱ تا ۴ فقط بازه‌های خوانش همین سایت‌اند. نمره را برچسب شخصیت خودتان یا شریک نکنید و یک گویهٔ ترس را با میانگین قاطی نکنید.

این نتیجه خودگزارشی است و جای ارزیابی متخصص را نمی‌گیرد. فقط برداشت شما از الگوی معمول رابطهٔ فعلی را نشان می‌دهد. ممکن است شریک همین موقعیت‌ها را جور دیگری ببیند. فرم در اصل برای زنان و دربارهٔ شریک مرد بود و اینجا بدون فرض جنسیت آمده است.

مفیدتر از جمع کردن چند آزمون، خواندن جداگانهٔ دو بخش همین ابزار است. ممکن است کنترل رابطه و سهم تصمیم‌گیری یکسان نباشند. اگر بعداً ابزار دیگری هم پر کردید، عددها را با هم جمع نکنید و هر کدام را در چارچوب خودش بخوانید. این صفحه آزمون دیگری را تجویز نمی‌کند.

پر کردن دوباره، اگر زمانی انجام شود، فقط یک عکس تازه از الگوی معمول است نه نمرهٔ پیشرفت. فاصلهٔ چندماهه ممکن است تغییر را نشان دهد و ممکن است نشان ندهد. لازم نیست این کار را بعد از مشاورهٔ مشترک انجام دهید و تکرار آزمون به‌خودی‌خود نشانهٔ تلاش بیشتر نیست.

انتظار از تقسیم تصمیم در رابطه‌ها با فرهنگ، دین و عادت خانواده فرق می‌کند. عدد این فرم آن زمینه را حذف نمی‌کند و جایگزین آن هم نمی‌شود. نتیجه را با زندگی شخص دیگری مقایسه نکنید. هم‌زمان، ترس از آسیب را به حساب تفاوت فرهنگی نگذارید؛ ایمنی جدا از رسم است.

اگر می‌ترسید، تهدید شده‌اید، یا نگران سلامت خود هستید، با اورژانس ۱۱۵، اورژانس اجتماعی ۱۲۳ یا صدای مشاور ۱۴۸۰ تماس بگیرید. این گزارش جای مشاورهٔ حضوری را نمی‌گیرد. اگر نشان دادن متن به شریک ناامن است، آن را خصوصی نگه دارید.